In de afgelopen weken heb ik Frankrijk op een hele andere manier meegemaakt dan dat ik het kende, doordat ik tijdens deze periode een eigen werkplek op een kantoor had heb ik voor het eerst de Fransozen écht van dichtbij meegemaakt. Als ik heel eerlijk ben vond ik het een stuk minder erg (en een stuk relaxer) dan dat ik van te voren had verwacht.

Het dagelijks leven in de Languedoc is (ondanks dat de verschillen klein zijn) totaal anders dan in Nederland. De werkdagen zijn zo nu en dan lang maar ze vliegen voorbij! De zon schijnt vrijwel elke dag en een deel van de dagen leek het net zomer, daardoor stap je ‘s ochtends toch net even wat makkelijker uit je bed. Wat wil je ook met een zonsopkomst in je woonkamer..!

Het weer viel me de eerste twee weken heel erg mee, het was heerlijk, vorige week was het zelfs zo warm en zonnig dat een korte broek en een t-shirt voldoende waren. De temperatuur is sinds het weekend echter gekelderd tot een nacht temperatuur onder de nul graden, waar de Fransozen ook duidelijk even aan moesten wennen, volgens hun komen temperaturen als deze hier zelden voor.

Gelukkig staat één ding vast: sneeuw valt er hier in “het dal” niet. Om toch eens mee te maken hoe sneeuw hier voelt op plaatsen die ik normaal alleen ken van dagen met temperaturen van boven de dertig graden was het gister een mooi moment om naar het Caroux-Espionouse gebergte te gaan (hier hemelsbreed nog geen 50 kilometer vandaan). Daar was een behoorlijk pak sneeuw gevallen en was het landschap omgetoverd tot een winter wonderland, bijzonder om te zien.

Zaterdag weer terug naar Nederland, nu alleen nog hopen dat de kou daar snel minder gaat worden want ik hoor dat de “horror” winter inmiddels echt is begonnen, wat mij betreft mag hij meteen weer afgelopen zijn. Enne: die Elfstedentocht komt er echt niet dames en heren. ;)

M’n trip begon vorige week zaterdag, vanaf Groningen vertrok ik met de trein naar Frankrijk. Na een avond en ochtend in Parijs te hebben doorgebracht ben ik zondag  met de TGV naar Narbonne gereisd. Meteen al bij aankomst viel het uitzonderlijk mooie weer en de lekkere temperatuur op (die ze daar overigens nog wat aan de lage kant vonden).

Vervolgens ben ik per auto naar m’n villa gebracht (ja jullie lezen het goed), een villa voor mij alleen! De volgende dag werd ik door de opkomende zon die door het slaapkamerraam scheen gewekt. Niet veel later werd ik opgehaald om naar het kantoor te gaan en kon de eerste werkdag beginnen.

Na verschillende relax-vakanties hier in de buurt ben ik wel een beetje bekend met de streek maar een werkdag meemaken is weer iets geheel nieuws. Waar ik altijd dacht dat de Fransozen croissants en baguettes eten als ontbijt en lunch bleek dat er toch even wat anders aan toe te gaan, ik werd raar aangekeken toen ik tijdens de lunch opperde om een stokbroodje te gaan eten. Stokbrood tijdens de lunch was kennelijk not done,  het zelfde geld overigens voor vaste pauze en koffie momenten en een gezamenlijke lunch met collega’s.

De eerste dag werd mij meteen het goede voorbeeld gegeven en gingen we tijdens de lunch uitgebreid naar een nabijgelegen dorp alwaar we in een restaurant een (absurd) uitgebreid warm maal voorgeschoteld kregen. Toen ik tijdens dit koningsmaal vroeg naar hun eetgewoontes kreeg ik toch wel even een cultuurshock te verwerken. Ontbijt: geen, Lunch: uitgebreid warm eten, Diner: uitgebreid warm eten.

Gek volkje die Fransozen, en zo kijken hun eigenlijk ook tegen ons “gekke” Nederlanders aan.

Het is voor mij een enorme kans om ook in Frankrijk mijn gezicht als freelancer te laten zien en een (bescheiden) netwerk op te bouwen. Ik ben daarom erg benieuwd hoe het allemaal gaat lopen en heb er vooral heel veel zin in.

Zoals het een gadget freak betaamt bestaat een groot deel van m’n bagage uit elektronica, verwacht daarom niet alleen foto’s maar ook (een paar) time-lapses van mij in de komende weken. Daarnaast hoop ik dat ik de lancering van de iPad 3 bij de officiële Apple Store van Montpelier mee kan gaan maken, nog even duimen ;).

Ik heb d’r zin in en ik hou jullie -kijkbuiskindertjes- op de hoogte (mits er natuurlijk blog-waardige dingen voorbijkomen).

Zowel beeld, geluid als montage zijn perfect, deze videos zijn een mooie afsluiting van het jaar. De timelapse van Moskou vind ik persoonlijk het mooist, alle andere videos zijn te vinden op het Vimeo kanaal van Zwei Zwei.

Een maand geleden heb ik m’n persoonlijke blog een nieuw leven ingeblazen, met de mogelijkheid om meer dan alleen blogposts toe te voegen. In het nieuwe jaar hoop ik hier (weer) regelmatig gebruik van te maken en hoop ik weer met content te komen die ook daadwerkelijk de moeite van het lezen en/of bekijken waard is.

Om het jaar op een muzikale wijze af te sluiten heb ik net als vorig jaar een overzicht gemaakt van mijn favoriete muziek van de afgelopen twaalf maanden.

Meest beluisterde tracks
1. Marcus Maison & Will Dragen – In the Horizon (Radio Edit)

2. Crystal Fighters – Plage

3. Cee Lo Green – Wildflower

Favoriete tracks
1. Kaskade – Eyes (feat. Mindy Gledhill)

2. Studio Killers – Ode To The Bouncer

3. David Guetta – Nothing Really Matters (feat. Will.I.Am)

Het nieuwe jaar gaat voor mij meteen goed van start, op 14 januari vertrek ik voor 2-3 weken naar Zuid-Frankrijk waar ik mijn grootste opdracht als freelancer tot nu toe heb weten binnen te halen. Aansluitend staat er nog een leuke vakantie gepland, in totaal zal ik bijna een maand verlost zijn van het koude Nederland. Nu alleen nog duimen voor mooi weer.

Naast deze trip staan er nog verschillende andere leuke en grote dingen op het programma waar ik niet op kan wachten om mee aan de slag te gaan, het belooft in ieder geval een leuk druk jaar te worden.

Aan jullie, mijn trouwe lezers: Nog prettige feestdagen en een fantastische jaarwisseling!

Het leek mij een goed idee om m’n portfolio en blog samen te gaan voegen, vervolgens ben ik aan de slag gegaan met de bouw van deze site. Door de enorme stroom aan nieuwe klanten en opdrachten heb ik de bouw eerst de laagste prioriteit gegeven waardoor het uiteindelijk 190 dagen heeft geduurd om de site af te maken.

Vandaag is het dan eindelijk zover en staat mijn nieuwe site online, ik ben er bijzonder blij mee. Reacties zijn van harte welkom en jullie kunnen snel mijn eerste “nieuwe” blogpost verwachten.

BAM! nieuwe site online, kan zijn dat er ergens nog een klein bugje zit, die fix ik dan asap ;). pepijnkoning.nl

— Pepijn Koning (@pepijnkoning) december8, 2011

Ver voor deze (anti-)climax, ergens na de bekendmaking van het vertrek van Marco van den Berg heb ik eens een voorspelling gedaan, de sky was toen nog de limit en geen team kon Groningen verslaan, zelfs Leiden niet. Mijn voorspelling was toen dat Groningen Leiden zou treffen in de finale van de play-offs en dat Groningen alle play-offs wedstrijden nodig zou hebben, daarna zou één van de twee kampioen worden.

Het is uiteindelijk jammer om te zien dat deze voorspelling volledig is uitgekomen, volgend jaar moet ik me er toch maar eens aan wagen om ook de winnaar te durfen voorspellen dat scheelt me heel wat jaren van m’n leven want wat was het spannend..!

In deze laatste wedstrijd (en eigenlijk in de gehele serie) werd goed duidelijk waarom Leiden en Groningen met een klein verschil op plaats één en twee zijn geëindigd. Wanneer de kampioensbeker na 40 minuten in tweeën was gezaagd zou iedereen hier vrede mee hebben. Gelukkig moet er altijd een winnaar zijn en daarom ging de wedstrijd nog 15 minuten langer door, uiteindelijk was het Leiden wat met het minime verschil van 1 punt de titel wist te pakken.

Uiteindelijk kan ik als Groninger alleen maar zeggen dat Leiden terecht kampioen is geworden, Groningen zat er dichtbij, maar daar hebben we helemaal niets aan. Toen het seizoen werd aangekondigd als “The Year Of Donar” had iedereen hoge verwachtingen maar ondanks hele goede prestaties (o.a. de bekerwinst en het behalen van de finale van de play-offs) valt het seizoen uiteindelijk toch tegen. Voorafgaand aan het seizoen waren de verwachtingen wellicht te hoog.

Als laatste zou ik nog één of meerdere alinea’s kunnen wijden aan het feit dat we trots kunnen en moeten zijn op het team maar dat deel sla ik voor de verandering eens over. Ik zit namelijk al het gehele seizoen met een bepaalde irritatie, eigenlijk al sinds de dag dat ik basketball volg.

Toeters

Sommige supporters menen dat het sfeerverhogend is wanneer zij (de gehele wedstrijd) op/met een toeter lopen te blazen. Tijdens de bekerfinale in Almere en tijdens de wedstrijd van gister in Martiniplaza ergerde ik me hier echt verschrikkelijk aan, helemaal aangezien sommige supporters met de meest geavanceerde toeters aan komen zetten.

Ik heb helemaal niets tegen verschrikkelijk veel lawaai, maar als dit “sfeerverhogende”-lawaai van toeters moet komen is er iets niet helemaal goed. Ik hoop echt dat deze toeter-supporters dit ook eens inzien zodat we allemaal naar een mooi sfeervol potje basketball kunnen kijken, laat de toeters voortaan gewoon lekker thuis dan hoeft er ook geen verbod te komen op deze sfeerverlagende decibel producerende objecten. Toeters kunnen sfeer maken, maar dan wel in de prullenbak.

Lange zomer

Er staat nu een lange basketball-loze zomer op ons te wachten, volgende week zal er veel duidelijk worden over het team wat komend seizoen de beker en de titel moet gaan pakken en vrijdag weten we eindelijk welke coach dit zal gaan doen.

Als laatste wil ik (met pijn in m’n hart) de Leidenaren feliciteren met het behalen van de titel en de Donar-spelers bedanken voor dit seizoen. Volgend seizoen is het kampioenschap weer voor ons!

Het resultaat mag er zeker wezen alleen ben ik zelf niet helemaal tevreden over de belichting van het veld. Om onderbelichting tegen te gaan tijdens de time-outs zijn de wedstrijdbeelden nu namelijk overbelicht, maar dat mag de pret niet drukken.