Yes! Donar is kampioen!
Een week geleden werd geschiedenis geschreven, de GasTerra Flames werden voor de derde keer in de Donar-historie landskampioen van Nederland. 25 mei 2010, een datum die we niet zullen vergeten, maar ook 27 mei 2010 is een datum die niet vergeten zal worden: de huldiging was fantastisch!
Op donderdag 22 april begonnen de play-offs die uiteindelijk bloedstollend spannend zouden blijken en het derde landskampioen in de clubhistorie zouden betekenen. De torenhoge favoriet kon de play-offs “rustig” beginnen, twee keer zou gewonnen moeten worden van Weert.
Kwartfinale (Weert)
Ik zat er toch wel mee dat ik op donderdag 22 april om half acht niet in Martiniplaza, maar in een restaurant in Berlijn zat. De eerste wedstrijd heb ik moeten missen, gelukkig kon ik wel gewoon de tussenstanden ontvangen per sms. Uiteindelijk zat ik bijzonder blij in de metro van Berlijn toen ik hoorde dat de Flames de eerste wedstrijd met veel overtuiging gewonnen hadden.
Toen ik even later ook nog hoorde dat Eiffeltowers (opvallend) verloren had van Leeuwarden kon mijn dag niet meer stuk, uiteindelijk bleek het niet aanwezig zijn toch niet zo erg te zijn, al had ik het wel leuk gevonden.
Twee dagen later zat ik half brak achter m’n Mac om de tweede wedstrijd tegen Weert thuis te volgen. Veel kan ik me er niet meer van herinneren, maar ik weet nog dat ze gewonnen hebben, daar gaat het uiteindelijk om. Een week later zou de halve finale tegen Leiden pas beginnen, die week bleek later de laatste rustige week te zijn (qua basketball-stress).
[youtube yeeQMHHB0E4 600 366]
Halve finale (Leiden)
Toen bekend werd dat Leiden de volgende tegenstander zou zijn heb ik vaak terug gedacht aan de verloren halve finale van de beker, die werd verloren van Leiden. Het beloofde bij voorbaat al een spannende serie te gaan worden. Na een week wachten (en een reisje naar Denemarken verder) zat ik uiteindelijk op 1 mei alweer niet in Martiniplaza, maar in een vakantiehuis in Denemarken.
RTV Noord en Oog Radio waren die zaterdag nog niet in staat om live bij de wedstrijd aanwezig te zijn en daarom was ik aangewezen op Cybersports en een Leids radiostation, een station wat ik na deze zaterdag nooit meer zal beluisteren. In een abnormaal spannende wedstrijd hoorde ik namelijk niets anders dan feestende supporters op dat station, het waren alleen de verkeerde supporters, Donar verloor de eerste wedstrijd…
Toen ik op twee mei wakker werd had ik een vaag gevoel, namelijk het gevoel dat we (teleurstellend) uitgeschakeld waren en het landskampioenschap verkeken was. Toen het uiteindelijk aan het einde van de dag tot me doordrong dat we nog een kans hadden maakte dit gevoel plaats voor blijdschap, “nu staan ze weer op scherp”.
Of ze nou echt op scherp stonden weet ik niet, maar er werd in ieder geval (na een spannende slotfase) gewonnen, dit alles kreeg ik mee via Cybersports (wat half werkte) en RTV Noord, waarop eigenlijk meer FC Groningen – Utrecht was te horen, maar alles beter dan feestende Leidenaren.
De zaterdag daarop werd in Martiniplaza de derde wedstrijd gespeeld, waar ik gelukkig bij kon zijn. De wedstrijd was er één die niet veel verschilde van de wedstrijden die voorafgingen, het was bloedstollend spannend tot aan het einde, gelukkig werd er uiteindelijk gewonnen. De stand kwam daarmee op 2-1 voor Donar!
Eigenlijk was het al de hele serie zo, maar helemaal na deze wedstrijd kon ik eigenlijk niets anders meer denken dan “Donar! Donar!”, m’n productiviteit kwam dat niet ten goede. Voor Leiden was het de dinsdag daarna alles of niets, dat in combinatie met de Flames die slecht tegen spanning kunnen resulteerde in wederom een spannende wedstrijd waarin een voorsprong van 17 punten(!) werd weggegeven en uiteindelijk nipt verloren werd.
De 48 uur daarna (tot de beslissingswedstrijd) waren vol adrenaline, met het verlies in de halve finale van de Beker nog in het achterhoofd bestempelde ik ons eigenlijk kansloos. Maar na een wedstrijd met wederom een ultra spannend einde barste er uiteindelijk feest los in Martiniplaza, even voelde het alsof we landskampioen waren, maar de taak bleek nog niet geklaard.
[youtube ONADQvO7Ysg 600 366]
Finale (Bergen op Zoom)
Al tijdens de serie tegen Leiden waren beide supporters-legioenen het erover eens dat de winnaar van deze serie ook de landskampioen zou gaan worden, de eerste wedstrijd, die nog geen 48 uur later wederom in Martiniplaza begon bevestigde die gedachte, Bergen op Zoom werd weggespeeld en het leek zowaar weer een wedstrijd zoals we die gewend waren in de competitie.
De wedstrijd die de dinsdag daarop volgde liet echter zien dat Bergen op Zoom alles behalve kansloos was tegen Groningen, ook al werd er na een spannende slotfase wel verloren door de Bergenaren. Mede doordat Giants liet zien dat ze steeds beter begonnen te spelen nam de basketball-stress weer wat toe, voor zover het nog niet het geval was werd er nu echt van wedstrijd naar wedstrijd geleefd andere dingen moesten maar even wachten.
De donderdag daarna wist iedereen dat er gewonnen moest worden door Donar, mocht dat niet gebeuren, dan zou de kans groot zijn dat Bergen op Zoom daarna gelijk zou maken en het waanzinnig spannend zou worden. De spelers van de Flames wisten dat ook, want ondanks een achterstand stond er aan het einde van de wedstrijd toch een stand op de borden die in het voordeel van de Flames was.
Door deze winst kwam de stand in de serie op 3-0, een match-point dus. Uit in Bergen op Zoom kon het zaterdag afgemaakt worden, ondanks dat er velen waren die hoopten dat ze zouden verliezen, zodat het in eigen huis afgemaakt kon worden hoopte ik dat ze zouden winnen, ik wou er liever niet over nadenken wat er zou gebeuren als Bergen op Zoom zou winnen, want de Flames kunnen helaas niet zo goed met druk omgaan.
De wedstrijd was dankzij RTV Noord live te volgen via de TV, en eigenlijk zag het er vanaf het begin al uit dat het de verkeerde kant op zou gaan voor Donar, ondanks de nipte winst uiteindelijk had Bergen op Zoom verdient gewonnen.
De dinsdag erna kon dit pracht seizoen in eigen huis afgemaakt worden, Martiniplaza was binnen een half uur uitverkocht en iedereen had er vertrouwen in, maar toch denk je in je achterhoofd altijd wel even “wat als…”, helemaal als er drie dagen tussen de wedstrijden zit spookt dat vaak door je hoofd. Na drie helse dagen van wachten was het uiteindelijk zover, en we weten allemaal hoe het eindigde..!
Volgend seizoen in Europa!
Op het moment van schrijven is het nog 75 dagen, 14 uren, 43 minuten en 47 seconden tot de eerste training van het seizoen 2010/2011, het gaat een lange zomer worden waar ongetwijfeld nog vaak word teruggedacht aan dit fantastische seizoen. Ook kan het dromen over het volgende seizoen beginnen… Landskampioen, Beker & Europees succes! Naast alle vreugde is er ook een mindere kant aan deze zomer, het gaat namelijk met veel clubs niet goed, dus het is afwachten welke teams er volgend seizoen nog staan. Laat ik het er maar op houden dat het een spannende zomer gaat worden, tot volgend seizoen!