Zo dichtbij maar met lege handen…

De laatste wedstrijd van het Dutch Basketball League seizoen 2010-2011 zit er op, Leiden is er na drie verleningen met de grote prijs vandoor gegaan. Er zijn veel verschillende dingen te noemen die er na de derde beslissende overtime door mij en alle andere Donar fans heen gingen, maar een woord van drie letters zegt in principe voldoende: het is gewoon heel erg-”kut”.
Ver voor deze (anti-)climax, ergens na de bekendmaking van het vertrek van Marco van den Berg heb ik eens een voorspelling gedaan, de sky was toen nog de limit en geen team kon Groningen verslaan, zelfs Leiden niet. Mijn voorspelling was toen dat Groningen Leiden zou treffen in de finale van de play-offs en dat Groningen alle play-offs wedstrijden nodig zou hebben, daarna zou één van de twee kampioen worden.
Het is uiteindelijk jammer om te zien dat deze voorspelling volledig is uitgekomen, volgend jaar moet ik me er toch maar eens aan wagen om ook de winnaar te durfen voorspellen dat scheelt me heel wat jaren van m’n leven want wat was het spannend..!
In deze laatste wedstrijd (en eigenlijk in de gehele serie) werd goed duidelijk waarom Leiden en Groningen met een klein verschil op plaats één en twee zijn geëindigd. Wanneer de kampioensbeker na 40 minuten in tweeën was gezaagd zou iedereen hier vrede mee hebben. Gelukkig moet er altijd een winnaar zijn en daarom ging de wedstrijd nog 15 minuten langer door, uiteindelijk was het Leiden wat met het minime verschil van 1 punt de titel wist te pakken.
Uiteindelijk kan ik als Groninger alleen maar zeggen dat Leiden terecht kampioen is geworden, Groningen zat er dichtbij, maar daar hebben we helemaal niets aan. Toen het seizoen werd aangekondigd als “The Year Of Donar” had iedereen hoge verwachtingen maar ondanks hele goede prestaties (o.a. de bekerwinst en het behalen van de finale van de play-offs) valt het seizoen uiteindelijk toch tegen. Voorafgaand aan het seizoen waren de verwachtingen wellicht te hoog.
Als laatste zou ik nog één of meerdere alinea’s kunnen wijden aan het feit dat we trots kunnen en moeten zijn op het team maar dat deel sla ik voor de verandering eens over. Ik zit namelijk al het gehele seizoen met een bepaalde irritatie, eigenlijk al sinds de dag dat ik basketball volg.
Toeters
Sommige supporters menen dat het sfeerverhogend is wanneer zij (de gehele wedstrijd) op/met een toeter lopen te blazen. Tijdens de bekerfinale in Almere en tijdens de wedstrijd van gister in Martiniplaza ergerde ik me hier echt verschrikkelijk aan, helemaal aangezien sommige supporters met de meest geavanceerde toeters aan komen zetten.
Ik heb helemaal niets tegen verschrikkelijk veel lawaai, maar als dit “sfeerverhogende”-lawaai van toeters moet komen is er iets niet helemaal goed. Ik hoop echt dat deze toeter-supporters dit ook eens inzien zodat we allemaal naar een mooi sfeervol potje basketball kunnen kijken, laat de toeters voortaan gewoon lekker thuis dan hoeft er ook geen verbod te komen op deze sfeerverlagende decibel producerende objecten. Toeters kunnen sfeer maken, maar dan wel in de prullenbak.
Lange zomer
Er staat nu een lange basketball-loze zomer op ons te wachten, volgende week zal er veel duidelijk worden over het team wat komend seizoen de beker en de titel moet gaan pakken en vrijdag weten we eindelijk welke coach dit zal gaan doen.
Als laatste wil ik (met pijn in m’n hart) de Leidenaren feliciteren met het behalen van de titel en de Donar-spelers bedanken voor dit seizoen. Volgend seizoen is het kampioenschap weer voor ons!